ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΠΡΟΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑ
Πραγματοποιήστε Γρήγορα και ευκολα τις Κρατήσεις για αεροπορικά εισητήρια απο προς Καναδά Απο Αθηνα η οποιαδηποτε αεροδρόμειο τις Ελλαδας Θεσσαλονικη ,Ιωαννινα ,Αλεξανδούπολη, Ηράκλειο ,Χανιά, Ρόδο Κέρκυρα Σάμο ,Χιο Σαντορίνη ,Μυκονο κτλΤο Online σύστημα του intickets.gr Διερευνά για σας πανω απο 20000 δυνατα δρομολογεια λανβάνοντας υπόψιν πανω απο 145 Αεροπορικες εταιρίες και συνδέεται αμμεα με το διεθνές σύστημα κρατήσεων θέσεων ολων των αεροπορικών εταιριων , και θα σας δώση τιν καλύτερη προσφορα που ταιριάζει με το ταξίδι σας, σύμφωνα με τις ημερομηνίες και τον προορισμό που εχεται επιλέξει

Ανεξάρτητο ευρωπαϊκό νησιωτικό κράτος στο βορειοανατολικό Ατλαντικό ωκεανό, με έκταση 70.280 τ.χλμ. και πληθυσμό 3.883.159 κατοίκους (εκτίμηση 2002). Εκτείνεται σε γεωγραφικό πλάτος 51° 30΄ Β - 55° 30΄ Β και σε γεωγραφικό μήκος 5° 30΄ Δ - 10° 30΄ Δ. Καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του νησιού Ιρλανδία, ενός από τα Βρετανικά νησιά, εκτός από τη βορειοανατολική περιοχή (6 από τις 9 συνολικά κομητείες της επαρχίας Όλστερ ανήκουν στη Μεγάλη Βρετανία). Βρέχεται στα βόρεια, δυτικά και νότια από τον Ατλαντικό ωκεανό και συνορεύει στα βορειοανατολικά με τη Μεγάλη Βρετανία (Βόρεια Ιρλανδία), ενώ χωρίζεται στα ανατολικά από τη Μεγάλη Βρετανία με το Βόρειο πορθμό, την Ιρλανδική θάλασσα και τον πορθμό του Αγίου Γεωργίου. Η έκτασή της είναι οκτώ φορές μικρότερη από της Γαλλίας, ενώ ο πληθυσμός της δεκαέξι φορές μικρότερος. Πρωτεύουσά της είναι το Δουβλίνο.

Χλωρίδα-πανίδα
Χάρη στα πολλά νερά και το ήπιο κλίμα τα απέραντα λιβάδια της Ιρλανδίας διατηρούν τη χλόη ακόμα και το χειμώνα - γι` αυτό άλλωστε η Ιρλανδία ονομάζεται και "πράσινο νησί". Η πανίδα και η χλωρίδα της όμως είναι σχετικά περιορισμένη, γεγονός που οφείλεται στην πρόωρη απόσπαση του νησιού από τον κορμό της ηπειρωτικής Ευρώπης, με αποτέλεσμα να μη μεταφερθούν στην Ιρλανδία όλα τα ζωικά είδη που συναντούμε στη Μεγάλη Βρετανία και την ηπειρωτική Ευρώπη.

Γεωργία (Υλοτομία - Αλιεία) - Κτηνοτροφία
Ο ευρύτερος πρωτογενής τομέας συμμετέχει με ποσοστό 4% στο σχηματισμό του εγχώριου ακαθάριστου προϊόντος.
Οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις αποτελούν μόλις το 14% των εδαφών της χώρας, ενώ τα λιβάδια και οι βοσκότοποι καταλαμβάνουν το 70,5% των συνολικών εδαφών της. Η γεωργία αποτελεί τη βάση της οικονομίας. Τα σημαντικότερα αγροτικά προϊόντα είναι οι πατάτες, τα ζαχαρότευτλα, τα δημητριακά, τα γογγύλια και το κριθάρι. Η αγροτική παραγωγή καλύπτει το 85% των εγχώριων αναγκών.
Σημαντική είναι η και κτηνοτροφική παραγωγή που ευνοείται από τα πλούσια βοσκοτόπια.
Τα ποτάμια της χώρας φημίζονται για τους σολομούς τους.
Ορυκτός πλούτος
Αν και ο ορυκτός πλούτος είναι γενικά περιορισμένος σε ποσότητα, η Ιρλανδία διαθέτει σε μικρές ποσότητες ψευδάργυρο, βαρύτη, φυσικό αέριο, θαλάσσια κοιτάσματα πετρελαίου, μολύβι, γύψο, ασήμι, ασβεστόλιθο. Ακόμα διαθέτει πλούσια κοιτάσματα τύρφης και χαλκού, αναγκάζεται όμως να καταφύγει σε εισαγωγές για να καλύψει τις εγχώριες ανάγκες σε πετρέλαιο και καύσιμα.
Βιομηχανία
Μεγάλο μέρος της βιομηχανίας ανήκει σε ιδιώτες, το κράτος όμως ελέγχει τα μέσα μαζικής μεταφοράς και επικοινωνίας, τα διυλιστήρια πετρελαίου, τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος και πολλές από τις σημαντικότερες βιομηχανίες, όπως της επεξεργασίας ζάχαρης και τροφίμων, τα ορυχεία τύρφης κ.ά. Η Ιρλανδία διαθέτει βιομηχανίες χημικών και φαρμακευτικών προϊόντων, υφαντουργίες και βιομηχανίες ειδών ρουχισμού, ζυθοποιίες, βιομηχανίες μηχανημάτων και εξοπλισμού μεταφορών και βιομηχανίες κρυστάλλου και γυαλιού. Το 2000 η χώρα παρήγαγε 22,285 δισεκατομμύρια κιλοβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας. Η βιομηχανία συμμετέχει με ποσοστό 36% στο σχηματισμό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.
Εμπόριο
Ο ευρύτερος τριτογενής τομέας συμμετέχει με ποσοστό 60% στο σχηματισμό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Τα κυριότερα εξαγώγιμα προϊόντα της Ιρλανδίας είναι χημικά προϊόντα, συστήματα επεξεργασίας δεδομένων, βιομηχανικός εξοπλισμός, κτηνοτροφικά και γαλακτοκομικά προϊόντα, ηλεκτρικές μηχανές, είδη υαλουργίας, φαρμακευτικά προϊόντα, μπίρα και άλλα τρόφιμα. Εισάγει καταναλωτικά αγαθά, χημικά προϊόντα, ζωοτροφές, πετρέλαιο και πετρελαιοειδή, σίδηρο και χάλυβα, μηχανήματα, υφάσματα και είδη ρουχισμού. Το εξωτερικό εμπόριο της χώρας, που διενεργείται κυρίως με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ιδίως με την Αγγλία, τη Γερμανία και τη Γαλλία) και τις ΗΠΑ, έχει ενεργητικό ισοζύγιο: το 2002 οι ετήσιες εξαγωγές έφτασαν στο ύψος των 85,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων και οι ετήσιες εισαγωγές στο ύψος των 48,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Μεγάλο μέρος του εξωτερικού εμπορίου (33,4% των εισαγωγών και 19,8% των εξαγωγών το 2002) διενεργείται με τη Μεγάλη Βρετανία.
Εργασία - Απασχόληση
Το 8% του εργατικού δυναμικού απασχολείται στον πρωτογενή τομέα, το 28% στη βιομηχανία και το 64% στον ευρύτερο τριτογενή τομέα. Το ποσοστό της ανεργίας το 2002 έφτανε το 4,7%.
Μεταφορές - Επικοινωνιακό δίκτυο
Η χώρα διαθέτει εκτεταμένο οδικό δίκτυο που το 1999 έφτανε τα 92.500 χλμ, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου (95%) είναι ασφαλτοστρωμένο και βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Το συνολικό μήκος των σιδηροδρόμων της χώρας είναι 3.314 χλμ. (2001). Στη χώρα υπάρχουν περίπου 1.820.000 τηλεοράσεις, 1.600.000 τηλεφωνικές συσκευές και 2.550.000 ραδιόφωνα. Κυκλοφορούν 8 ημερήσιες εφημερίδες με συνολική ημερήσια κυκλοφορία 186 φύλλα ανά 1.000 κατοίκους. Η χώρα διαθέτει 10 αεροδρόμια, τα μεγαλύτερα από τα οποία βρίσκονται στο Δουβλίνο, το Κορκ και το Σάνον, καθώς και πολλά λιμάνια, σημαντικότερα από τα οποία είναι το Δουβλίνο, το Κορκ και το Γουότερφορντ στα ανατολικά, από τα οποία διενεργείται το μεγαλύτερο μέρος των θαλάσσιων μεταφορών. Τον έλεγχο τόσο των χερσαίων συγκοινωνιών όσο και των αεροπορικών έχει το κράτος: οι εταιρείες Coras Iompair Eireann (στην οποία υπάγονται όλες οι χερσαίες συγκοινωνίες) και οι Ιρλανδικές Διεθνείς Αερογραμμές (Irish International Airlines) είναι κρατικές.
Τουρισμός
Ο τουρισμός έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Πόλο έλξης των τουριστών αποτελούν τα μεγαλιθικά μνημεία της 4ης χιλιετίας π.Χ. που βρίσκονται διασκορπισμένα σε ολόκληρη τη χώρα, οι γοτθικοί ναοί και τα μοναστήρια του Μεσαίωνα (Ναός Σεντ Πάτρικ, καθεδρικοί του Κάσελ και του Κιλκένι), καθώς και τα μεσαιωνικά φρούρια.
Β. ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ
Δημογραφικά στοιχεία
Ο πληθυσμός της Ιρλανδίας είναι 3.883.159 κάτοικοι με πυκνότητα 51 κάτοικοι ανά τ. χλμ. Με βάση τα δημογραφικά στοιχεία του 1996 το 55,25% του πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα, ενώ το υπόλοιπο 42% είναι αγροτικός πληθυσμός. Η ηλικιακή κατανομή του πληθυσμού έχει ως εξής: το 21,3% του πληθυσμού είναι κάτω των 15 ετών, το 67,3% ανήκει στην ηλικιακή ομάδα μεταξύ 15-64 ετών και το 11,4% του πληθυσμού είναι άνω των 65 ετών. Το 2002 η βρεφική θνησιμότητα ήταν 0,543%, οι γεννήσεις ήταν 1,462% και οι θάνατοι 0,8%. Η πληθυσμιακή αύξηση έφτανε το 1,07% το 2002. Ο προσδοκώμενος χρόνος ζωής για τους κατοίκους της Ιρλανδίας το 2002 ήταν για τους άντρες τα 74,41 χρόνια και για τις γυναίκες τα 80,12 χρόνια.
Μετανάστευση
Εξαιτίας του μεγάλου ποσοστού ανεργίας (15,8% το 1995) η μετανάστευση στο παρελθόν ήταν υψηλή και μάλιστα ήταν η μεγαλύτερη στη Δυτική Ευρώπη. Περίπου 1,5 εκατομμύριο Ιρλανδοί ζουν και εργάζονται σήμερα στο εξωτερικό.
Σύνθεση πληθυσμού
Το 95% του πληθυσμού είναι Ιρλανδοί κελτικής καταγωγής. Υπάρχουν ακόμα μικρές μειονότητες κατοίκων αγγλικής και σκοτσέζικης καταγωγής.
Θρησκεία
Το Σύνταγμα της χώρας αναγνωρίζει την ανεξιθρησκία χωρίς να θεωρεί καμία θρησκεία επίσημη. Η μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού, περίπου το 93%, είναι ρωμαιοκαθολικοί. Υπάρχει ακόμα ένα ποσοστό 3% αγγλικανών, ενώ το υπόλοιπο 4% ανήκει σε άλλα δόγματα (Ιρλανδική Εκκλησία των Επισκοπικών, Εκκλησία των Πρεσβυτεριανών κ.ά.) ή δε δηλώνει καμία θρησκεία. Η επιρροή της Καθολικής Εκκλησίας στην καθημερινή ζωή αλλά και στην πολιτική και πολιτιστική ζωή της χώρας είναι μεγάλη.
Γλώσσα
Επίσημες γλώσσες της χώρας είναι τα ιρλανδικά και τα αγγλικά. Στις δύο αυτές γλώσσες εκδίδονται όλα τα επίσημα κείμενα του κράτους. Η ιρλανδική γλώσσα διδάσκεται στα σχολεία και ομιλείται από ένα μέρος του πληθυσμού, ιδίως στις δυτικές περιοχές Γκάελταχτ (Gaeltacht) όπου διατηρούνται ζωντανές οι τοπικές παραδόσεις. Τα αγγλικά ωστόσο είναι η γλώσσα που ομιλείται στην καθημερινή ζωή από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού.
Γ. ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ
Πολίτευμα - Συνταγματικοί θεσμοί
Το πολίτευμα της χώρας είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία. Δικαίωμα ψήφου αποκτούν όλοι οι πολίτες στην ηλικία των 18 ετών. Η χώρα ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Μεγάλη Βρετανία στις 6 Δεκεμβρίου 1921, ενώ το σημερινό Σύνταγμα ψηφίστηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1937. Σύμφωνα με το Σύνταγμα επικεφαλής της χώρας είναι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος εκλέγεται για επτά χρόνια απευθείας από το λαό με γενικές εκλογές και έχει δικαίωμα εκλογής μόνο για δύο θητείες. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από δύο νομοθετικά σώματα, τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία. Η Βουλή των Αντιπροσώπων (ιρλ. Dail) αποτελείται από 166 μέλη που εκλέγονται με γενικές εκλογές για πέντε χρόνια. Η Γερουσία (ιρλ. Seanad) αποτελείται από 60 μέλη, 43 από τα οποία εκλέγονται απευθείας από το λαό με γενικές εκλογές, 6 εκλέγονται από τον πανεπιστημιακό χώρο και τα υπόλοιπα 11 διορίζονται από την κυβέρνηση. Την εκτελεστική εξουσία ασκεί η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός. Από το 1990 πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι η Μαίρη Ρόμπινσον, ενώ από το 1997 πρωθυπουργός είναι ο Μπέρτι Άνχεν, επικεφαλής κυβέρνησης συνεργασίας του "Φαϊάνα Φάιλ" και του Προοδευτικού Δημοκρατικού Κόμματος. Τα σημαντικότερα πολιτικά κόμματα της Ιρλανδίας είναι το Φαϊάνα Φάιλ, το Φάιν Γκέιλ και το Εργατικό Κόμμα και ακολουθούν το Προοδευτικό Δημοκρατικό Κόμμα, η Δημοκρατική Αριστερά κλπ. Τη δικαστική εξουσία ασκούν τα κατά τόπους δικαστήρια, τα οποία επανδρώνουν ισόβιοι δικαστές, ενώ ανώτατο δικαστικό όργανο είναι το εξαμελές Ανώτατο Δικαστήριο.
Υγεία - Πρόνοια
Η Ιρλανδία διαθέτει ένα σχετικά καλά οργανωμένο δημόσιο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης και κοινωνικής ασφάλισης. Η υγειονομική περίθαλψη παρέχεται δωρεάν στους εργαζόμενους με χαμηλά εισοδήματα και τους άπορους.
Εκπαίδευση
Το ποσοστό των αναλφάβητων είναι μηδενικό (0%), ενώ η εκπαίδευση είναι υποχρεωτική και δωρεάν για εννέα χρόνια, στις ηλικίες 6-15 ετών. Η πρωτοβάθμια εκπαίδευση διαρκεί 6-8 χρόνια (6-14 χρονών), είναι δωρεάν και παρέχεται από το κράτος, ενώ η δευτεροβάθμια διαρκεί 6 χρόνια (12-18 ετών) και τα περισσότερα σχολεία είναι ιδιωτικά, υπό τον έλεγχο της Εκκλησίας. Λειτουργούν ακόμα επαγγελματικές, τεχνικές και παιδαγωγικές σχολές και επτά πανεπιστήμια, σημαντικότερα από τα οποία είναι το πανεπιστήμιο του Δουβλίνου (Trinity College, ιδρ. 1591) και το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ιρλανδίας ( ιδρ. 1909).
Ένοπλες δυνάμεις
Οι δαπάνες για την άμυνα ανέρχονται στο 0,9% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος. Η θητεία στο στρατό είναι προαιρετική, ενώ ο συνολικός αριθμός στρατευμένων είναι 12.900. Η Ιρλανδία δεν ανήκει στο ΝΑΤΟ.
Η χώρα διαιρείται σε τέσσερις περιφέρειες, καθεμία από τις οποίες διαιρείται σε κομητείες, 26 συνολικά. Οι περιφέρειες είναι οι εξής: Κόνοτ (5 κομητείες), Λένστερ (12 κομητείες), Μίνστερ (6 κομητείες) και Όλστερ (3 κομητείες). Η επαρχία Όλστερ τυπικά διαιρείται σε 9 επαρχίες, οι έξι από τις οποίες αποτελούν τη Βόρεια Ιρλανδία με πρωτεύουσα το Μπέλφαστ και ανήκουν στη Μεγάλη Βρετανία.
Πρωτεύουσα - Πόλεις
Πρωτεύουσα της χώρας είναι το Δουβλίνο, στο οποίο είναι συγκεντρωμένο πάνω από το 1/3 του πληθυσμού της χώρας, συνολικά 1.338.675 κάτοικοι (εκτίμηση 1998). Άλλες μεγάλες πόλεις είναι το Κορκ με πληθυσμό 127.024 κατ., το Λίμερικ με 52.040 κατ., το Γκάλγουεϊ με 50.842 κατ. και το Γουότερφορντ με 40.345 κατ. (πληθυσμοί κατ` εκτίμηση 1998).
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Λογοτεχνία
Καλές Τέχνες
Η Ιρλανδία έχει να παρουσιάσει μεγάλη πολιτιστική παράδοση με σημαντικές επιδόσεις σε όλους σχεδόν τους τομείς.
Λογοτεχνία
Η ιρλανδική λογοτεχνία παρουσιάζει έναν ιδιόμορφο δυϊσμό: εξαιτίας της αγγλικής κατάκτησης, ένα μέρος της λογοτεχνικής παραγωγής έχει γραφτεί στην αγγλική γλώσσα και χαρακτηρίζεται ως αγγλοϊρλανδική λογοτεχνία και ένα μέρος της στη γαελική ή ιρλανδική γλώσσα και εντάσσεται στην κελτική λογοτεχνία. Ωστόσο τα έργα που έχουν γραφτεί στη γαελική (ιρλανδική) γλώσσα είναι λιγοστά, καθώς οι περισσότεροι συγγραφείς γράφουν στην αγγλική.
Η ιρλανδική λογοτεχνία κατά την πρώιμη περίοδο (μέχρι το 12ο αι.) έχει να παρουσιάσει έργα που γράφονταν από ιερείς ή εξειδικευμένους συγγραφείς (ιρλ. "φίλιντ"). Από αυτούς καλλιεργήθηκε το λογοτεχνικό είδος της "σάγκα", κείμενα σε πεζό ή ποιητικό λόγο που αναφέρονται σε σύγχρονα ιστορικά γεγονότα και στα πραγματικά ή θρυλικά κατορθώματα των Ιρλανδών βασιλιάδων και ευγενών. Από το 12ο-17ο αι. λαϊκοί ποιητές και βάρδοι διατηρούν την ιρλανδική παράδοση ανανεώνοντας τα εκφραστικά μέσα. Από τα μέσα του 17ου-τέλη 19ου αι. και κάτω από την έντονη αγγλική επίδραση οι Ιρλανδοί ποιητές χάνουν την προνομιακή θέση που είχαν μέχρι τότε στις αυλές των ευγενών και η ιρλανδική γλώσσα και παράδοση διασώζεται στα έργα λαϊκών ποιητών όπως ο Ντέιβιντ Ο` Μπριούεϊντεϊρ. Στα τέλη του 19ου αι. και στα πλαίσια του αγώνα για την ανεξαρτησία σημειώνεται μια τάση ενίσχυσης της γαελικής γλώσσας και επιστροφής στην παράδοση (Γαελική Αναβίωση) με κυριότερους εκπροσώπους τους Στάντις Ο` Γκρέιντι, Σιν Ο` Κέισι και Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς. Η αγγλοϊρλανδική λογοτεχνία αρχίζει να αναπτύσσεται από το 17ο αι. σε βάρος της γαελικής γλώσσας και το 19ο αι. έχει να παρουσιάσει ποιητές όπως ο Τόμας Μουρ, ο Τζορτζ Ντάρλεϊ, ο Τόμας Όσμπορν Ντέιβις, ο Τζέιμς Κλάρεν Μάνγκαν κ.ά. Τον 20ό αι. έδρασαν πολύ σημαντικοί Ιρλανδοί συγγραφείς που έγραψαν στα αγγλικά, κάποιοι από τους οποίους έχουν αναδειχτεί σε μερικούς από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της παγκόσμιας λογοτεχνίας: Τζόναθαν Σουίφτ, Όλιβερ Γκόλντσμιθ, Όσκαρ Ουάιλντ, Τζέιμς Τζόυς, Τζορτζ Ο. Μουρ, Φρανκ Ο` Κόνορ, Σάμιουελ Μπέκετ και πολλοί άλλοι.
Καλές τέχνες
Ζωγραφική - Γλυπτική - Αρχιτεκτονική
Σε ολόκληρη τη χώρα σώζονται λείψανα της ανθρώπινης δραστηριότητας ήδη από την προϊστορική εποχή. Άφθονα είναι τα σωζόμενα μεγαλιθικά μνημεία της 4ης χιλιετίας, ενώ ανακαλύφθηκαν ακόμα κοσμήματα και χρηστικά αντικείμενα της εποχής του Χαλκού (2.500-500 π.Χ.) και του Σιδήρου (3ος αι. π.Χ.). Μετά τον εκχριστιανισμό της χώρας τον 5ο αι. μ.Χ. τα πολυάριθμα μοναστήρια που ιδρύονται αναδεικνύονται μέχρι τον 11ο αι. σε κέντρα καλλιέργειας των Καλών Τεχνών και της Παιδείας. Ιδιαίτερα αξίζει να αναφέρουμε τα εικονογραφημένα χειρόγραφα εξαιρετικής τέχνης (5ος-9ος αι.), όπως το Βιβλίο του Κελς, το Βιβλίο του Άρμαγκ και τα Ευαγγέλια του Έχτερναχ που περιέχουν μερικές από τις πιο αξιόλογες μινιατούρες του Μεσαίωνα (7ος-8ος αι.). Η αγγλική κατάκτηση ανέκοψε προσωρινά την καλλιτεχνική παραγωγή με εξαίρεση την αρχιτεκτονική: μεταξύ 12ου-15ου αι. χτίζονται ναοί και μοναστήρια γοτθικής τέχνης (Σεντ Πάτρικ, Δουβλίνο), καθώς και φρούρια. Η ιρλανδική ζωγραφική και γλυπτική όμως παρουσίασε νέα άνθηση μετά το 17ο αι. μέχρι το 19ο αι., με καλλιτέχνες όπως ο Τζορτζ Μπάρετ, ο Τζέιμς Μπάρι και ο Ναθάνιελ Χόουν, ο Τζέιμς Άρθουρ Ο` Κόνορ, ο Ντάνιελ Μάκλιζ, ο Ναθάνιελ Χόουν Τζούνιορ και ο Γουόλτερ Όσμπορν. Στον 20ό αι. από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες είναι ο ρομαντικός Τζακ Γέιτς, ο κυβιστής Μέινι Τζέλετ, ο εξπρεσιονιστής Κόλιν Μίντλτον κ.ά.
Θέατρο
Το θέατρο σημειώνει εξαιρετική άνθηση στην Ιρλανδία. Αξιόλογοι Ιρλανδοί θεατρικοί συγγραφείς όπως ο Τζον Μπέρναρντ Σο, ο Γουίλιαμ Κόνγκριβ, ο Όσκαρ Ουάιλντ, ο Σον Ο` Κλέινζι κ.ά. πλούτισαν με τα έργα τους το παγκόσμιο δραματολόγιο. Το πρώτο θέατρο ιδρύθηκε το 1634 και είναι το Θέατρο του Δουβλίνου, που ανέβαζε παραστάσεις στα αγγλικά. Στα τέλη του 19ου αι. ο Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς και η λαίδη Γκρέγκορι ιδρύουν το Θέατρο Άμπι, το πρώτο εθνικό ιρλανδικό θέατρο. Σήμερα στο Δουβλίνο λειτουργούν οκτώ επίσημες θεατρικές σκηνές, μεταξύ των οποίων το Θέατρο Άμπι και το Θέατρο Πίκοκ, ενώ σε ολόκληρη τη χώρα λειτουργούν πολλές ερασιτεχνικές σκηνές.
ΙV. ΙΣΤΟΡΙΑ
Μέχρι τον 20ό αιώνα
Σύμφωνα με τις αρχαιολογικές μαρτυρίες το νησί είχε κατοικηθεί από την προϊστορική εποχή, είχαν μάλιστα αναπτυχθεί σημαντικοί πολιτισμοί όπως μαρτυρούν πάνω από χίλια μεγαλιθικά μνημεία που σώζονται μέχρι σήμερα. Κατά τον 4ο αι. π.Χ. φύλα κελτικής καταγωγής εγκαταστάθηκαν στο νησί μεταφέροντας τη γαελική πολιτιστική και λογοτεχνική παράδοση. Η ρωμαϊκή κατάκτηση και οι επιδρομές των γερμανικών φύλων των πρώτων μεταχριστιανικών αιώνων δεν έφτασαν μέχρι την Ιρλανδία. Οι κάτοικοι της Ιρλανδίας εκχριστιανίστηκαν το 432 - 461 από το Βρετανό επίσκοπο άγιο Πατρίκιο. Ο ιρλανδικός πολιτισμός σημείωσε εξαιρετική πολιτιστική και θρησκευτική άνθηση στους επόμενους αιώνες (6ος-7ος αι.), ενώ πολυάριθμα μοναστήρια ιδρύθηκαν στην ύπαιθρο και αναδείχτηκαν σε κέντρα της παιδείας και των τεχνών. Από τα προϋπάρχοντα μικρά κρατίδια σιγά σιγά διαμορφώθηκαν οι πέντε ιστορικές μεγάλες περιφέρειες: το Όλστερ, το Βόρειο και το Νότιο Λένστερ, το Κόνοτ και το Μίνστερ. Από τα τέλη του 7ου-αρχές 11ου αι. σημειώνονται επιδρομές των Σκανδιναβών στο νησί, η νίκη του Μπράιαν Μπόρι όμως το 1014 στο Κλόνταρφ απομάκρυνε οριστικά τους επιδρομείς. Από το 12ο αι. η Αγγλία άρχισε την κατάκτηση του νησιού, αφού το 1175 ο Ερρίκος Β΄ πέτυχε να αναγνωριστεί η κυριαρχία του σε ολόκληρο το νησί, επωφελούμενος από τις εμφύλιες διαμάχες των τοπικών ηγεμόνων. Για να αναχαιτίσουν μάλιστα οι Άγγλοι τα επαναστατικά κινήματα των ανυπότακτων Ιρλανδών εφάρμοσαν το σύστημα της "μεταφύτευσης", δηλ. της εγκατάστασης Άγγλων αποίκων στο νησί. Το 1541 ο Ερρίκος Η΄ πήρε τον τίτλο του βασιλιά της Ιρλανδίας, ενώ η αγγλική Μεταρρύθμιση προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις στο νησί λόγω της προσήλωσης των Ιρλανδών στον καθολικισμό και διεύρυνε το χάσμα μεταξύ της προτεσταντικής Αγγλίας και της καθολικής Ιρλανδίας. Την πολιτική του προκατόχου τους ακολούθησαν ο Εδουάρδος ΣΤ΄ και η Ελισάβετ Α΄. Επακολούθησαν κατά το 17ο-19ο αι. επαναστατικές απόπειρες των Ιρλανδών με τη συμπαράσταση της Γαλλίας και της Ισπανίας. Η επανάσταση του 1641-49 απέτυχε και ο Όλιβερ Κρόμβελ εκδικήθηκε με τη Σφαγή της Ντρογκέντα τη στάση των Ιρλανδών να υποστηρίξουν τους Στιούαρτ, ενώ ακολούθησε γενική δήμευση της γης και περιορισμός των πολιτικών δικαιωμάτων. Κατά το 1702-82 η Αγγλία επιβάλλει περιορισμό στις εισαγωγές από την Ιρλανδία καταφέροντας έτσι σοβαρό πλήγμα στην οικονομία της χώρας. Το 1782-3 η Ιρλανδία κέρδισε την αυτονομία της, όμως η αποτυχία της επανάστασης του 1798 που ακολούθησε τη Γαλλική και την Αμερικανική Επανάσταση απομάκρυνε την προοπτική της ανεξαρτητοποίησης. Το 1800 με το νόμο "περί Ενώσεως" η χώρα ενσωματώθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο και αντιπρόσωποί της στάλθηκαν στη Βουλή των Κοινοτήτων και την Άνω Βουλή. Ο λιμός του 1846-48 αποδεκάτισε στην κυριολεξία τον πληθυσμό του νησιού, ενώ οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες στα μέσα του 19ου αι. είχαν ως αποτέλεσμα την ενίσχυση του μεταναστευτικού ρεύματος προς τις ΗΠΑ.
Ο 20ός αιώνας
Το 1902 ιδρύεται από τον Άρθουρ Γκρίφιν το πολιτικό κόμμα Σιν Φέιν και το 1919 το στρατιωτικό του τμήμα με την ονομασία Ιρλανδικός Δημοκρατικός Στρατός (IRA) με σκοπό την οργάνωση του ένοπλου αγώνα εναντίον τον Άγγλων. Στα τέλη του 19ου αι. και στις αρχές του Α΄ Παγκόσμιου πολέμου ο αγώνας μεταξύ Ιρλανδίας και Αγγλίας πήρε μεγάλη οξύτητα, με τη δράση των "Σινφάιερς". Το 1921 ύστερα από διετή ανταρτοπόλεμο η χώρα απέκτησε την ανεξαρτησία της υπό τη βρετανική επικυριαρχία, έξι όμως από τις κομητείες της επαρχίας Όλστερ παρέμειναν στο Ηνωμένο Βασίλειο με ειδικό καθεστώς αυτονομίας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1922 το υπόλοιπο τμήμα του νησιού αποτέλεσε το Ιρλανδικό Ελεύθερο Κράτος ως κράτος-μέλος της Βρετανικής Κοινοπολιτείας. Η διαίρεση της Ιρλανδίας προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των υποστηρικτών της συνθήκης, οι οποίοι συσπειρώνονται γύρω από το Φάιν Γκέιλ (Μάικλ Κόλινς, Άρθουρ Γκρίφιθ και Γ. Τ. Κόσγκρεϊβ) και των διαφωνούντων με επικεφαλής τον Έιμον ντε Βαλέρα και το "Φαϊάνα Φάιλ". Κατά το 1922-23 η κυβέρνηση του Γ. Τ. Κόσγκρέιβ επιβάλλει την τάξη, παίρνει μέτρα για την καταστολή της βίας και ξεκινάει ένα πρόγραμμα για την αγροτική ανάπτυξη της χώρας. Το 1932-48 το "Φαϊάνα Φάιλ" κερδίζει με επικεφαλής τον Έιμον ντε Βαλέρα τις εκλογές και ξεκινά διπλωματικό και οικονομικό πόλεμο εναντίον της Μεγάλης Βρετανίας. Σύμφωνα με το νέο Σύνταγμα του 1937 η Ιρλανδία πήρε την ιρλανδική ονομασία "Έιρε", ενώ το 1848 μετονομάζεται Ιρλανδική Δημοκρατία και αποχωρεί από τη Βρετανική Κοινοπολιτεία, διακόπτοντας κάθε πολιτικό δεσμό με τη Μεγάλη Βρετανία. Μετά την αγγλο-ιρλανδική συνθήκη του 1921 ο IRA διαλύθηκε, το 1969 όμως επανασυγκροτήθηκε με πρωτοβουλία του "Σιν Φέιν" και ξεκίνησε εκ νέου τον ένοπλο αγώνα με σκοπό την προστασία του ιρλανδικού καθολικού πληθυσμού της Βόρειας Ιρλανδίας και την ένωσή της με την Ιρλανδική Δημοκρατία. Κατά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο η χώρα παρέμεινε ουδέτερη, παρά τις επιθέσεις που δέχτηκε από γερμανικά βομβαρδιστικά και τη διπλωματική πίεση των ΗΠΑ. Το 1973 η Ιρλανδία έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μεταξύ 1951-1987 εναλλάσσονται στην εξουσία κυβερνήσεις του "Φαϊάνα Φάιλ" και του "Φάιν Γκέιλ", το 1989 όμως για πρώτη φορά οι εκλογές δεν έδωσαν την πλειοψηφία σε κανένα από τα μεγάλα ιστορικά κόμματα με αποτέλεσμα να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας. Το Αγγλοϊρλανδικό Σύμφωνο του 1985 αναγνώρισε συμβουλευτικό ρόλο στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας όσον αφορά τα ζητήματα της Βόρειας Ιρλανδίας. Το 1992 τα δύο ιστορικά κόμματα υφίστανται σημαντική μείωση των δυνάμεών τους με παράλληλη αύξηση του Εργατικού Κόμματος, ενώ κατά τις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις του 1992, 1993 και 1994 σχηματίζονται κυβερνήσεις συνεργασίας με ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα σε συνεργασία με το Εργατικό Κόμμα ή το Δημοκρατικό Προοδευτικό κόμμα. Κατά τις αγγλοϊρλανδικές συνομιλίες του 1993 αντιμετωπίστηκε η προοπτική επανένωσης του νησιού υπό προϋποθέσεις και με ειρηνικές διαδικασίες, ενώ οι δύο πλευρές συμφώνησαν στο σχεδιασμό ενός γενικού σχεδίου για την ειρηνική επίλυση του Ιρλανδικού ζητήματος. Η επανένωση του νησιού αποτελεί πάγιο αίτημα της ιρλανδικής εξωτερικής πολιτικής.
Η σημερινή πολιτική κατάσταση
Το 1994 ο IRA ανακοίνωσε τη διακοπή του ένοπλου αγώνα υποστηρίζοντας τις ειρηνικές διαδικασίες, οι εχθροπραξίες όμως ξανάρχισαν μετά τη διακοπή των αγγλοϊρλανδικών συνομιλιών το 1996, με νέες βομβιστικές επιθέσεις στο Λονδίνο. Τον Ιούνιο του 1996 ξεκίνησαν νέες συνομιλίες μεταξύ της Ιρλανδικής Δημοκρατίας και της Μεγάλης Βρετανίας με τη συμμετοχή αντιπροσώπων της Βόρειας Ιρλανδίας και στις 20 Ιουλίου 1997 ο IRA ανακοίνωσε εκ νέου ανακωχή.

 
 

Δημοφειλής Προορισμοι πτήσεις απο προς Αεροδρόμια :

Αεροδόμιο Αμστερνταμ Αεροδρόμιο Μαδριτη Madrid
Αεροδρόμιο Ντυσελντορφ Αεροδρόμιο Λισσαβώνα
Αεροδρόμιο Σικάγο Chigago Αεροδρόμιο Λος Αντζελες
Αεροδρόμιο Λονδίνο Stasted Αεροδρόμιο Κοπεγχαγη
Αεροδρόμιο Βρυξέλλες Brussels Αεροδρόμιο Ζυρίχη Zurich
Αεροδρόμιο Τορόντο Toronto Αεροδρόμιο Μιλάνο Milan
Αεροδρόμιο Παρίσι Paris Αεροδρόμιο Ρώμη Rome
Αεροδρόμιο Νεα Υόρκη New York Αεροδρόμιο Πραγα Prague

Αεροπορικές Εταιρίες
Aegean airlines
Olympic airlines Ολυμπιακή
Cyprus airways
Swiss air lines
Lufthansa
Iberia Lineas
British airways
Air France
Alitalia
Czech airlines
Singapore airlines
Klm . Thai airways . Delta
Malev Hugarian airlines

Δημοφειλείς Προορισμοι Ταξιδια
Πτήσεις προς Βιέννη Βαρκελώνη
Πτήσεις για Σαλτσμπουργκ Φρανκφούρτη
Πτήσεις απο Θεσσαλονίκη προς Μόναχο Εδιμβούργο
Πτήσεις προς Γενεύη Δουβλινο
Πτήσεις προς Αμβούργο Κάλγκαρι
 Πτήσεις απο Αθήνα προς Πεκίνο Σύδνευ
Πτήσεις απο Αθήνα Μπανγκόκ Σιγκαμπούρη
Πτήσεις από Αθήνα προς Κάιρο Ντουμπάι

Eot Tourism Office Greece
Επικοινωνία | Site map | Ρόδος | Ξενοδοχεία online | Συνδέσμοι Links | Αεροπορκα εισιτήρια online | Προσφορες αεροπορικών εισιτηρίων | Αεροδρόμια

SARANTIS Travel- Travel and Tourism agency
14km   Rhodes-Lindos  road | Post Box 214   Faliraki | TK 85100| Greece
Tel. +30  22410 87401 | Fax. +30  22410 87495
www.intickets.gr & www.sarantistravel.gr

IATA MEMBER
ακτοπλοικά εισιτήρια Αεροπορικά εισητήρια προσφορά Flights offer Μόσχα ,αεροπορικα,εισητηρια,αεροπορικά εισητηρια