Πρωτεύουσα : Ζάγκρεμπ, συγκεντρώνει περίπου το 1/5 του πληθυσμού της χώρας, με 780.000 κατοίκους. Βρέχεται από τον ποταμό Σάβα (παραπόταμος του Δούναβη), στους πρόποδες της οροσειράς της Μεντβέντνιτσα. Κατά το Μεσαίωνα, στην περιοχή του Ζάγκρεμπ, συνυπήρχαν δύο πόλεις, η Γκραντέκ και η Καπτόλ. Η υπερυψωμένη πόλη του Γκραντέκ, ήταν τειχισμένη και απέκτησε σύντομα το καθεστώς της «ελεύθερης πόλης» από την ουγγρική διοίκηση, η οποία κατείχε τότε αυτή τη ζώνη. Η Καπτόλ, η οποία βρισκόταν σε ένα κοντινό λόφο, κατασκευάστηκε από κληρικούς. Βρισκόντουσαν σε αντιπαράθεση μέχρι το 16ο αιώνα, οπότε και συγχωνεύτηκαν για να σχηματίσουν το Ζάγκρεμπ. Σήμερα αποτελεί τη διοικητική και οικονομική πρωτεύουσα της χώρας. Υπάρχει βιομηχανική δραστηριότητα (μεταλλουργία, ηλεκτρικά προϊόντα), καθώς και ανθηρή εμπορική κίνηση (διοργανώνονται τακτικά διεθνείς εκθέσεις). Η πόλη ωφελείται από το πυκνό οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο, το οποίο ενιχύεται και από τις ποτάμιες μεταφορές.

Κυριότερες πόλεις:
Split: Είναι η δεύτερη σε μέγεθος πόλη της χώρας με 200.000 κατοίκους. Επωφελούμενη της γεωγραφικής της θέσης στις Δαλματικές ακτές, έχει αναπτύξει στημαντικά τον τουρισμό (έχει χαρακτηριστεί ως παγκόσμιο μνημείο από την UNESCO), αλλά και άλλες οικονομικές δραστηριότητες. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, λαμβάνουν χώρα πολλές μουσικές και πολιτιστικές δραστηριότητες.

Rijeka: Είναι η τρίτη σε μέγεθος πόλη της Κροατίας με πληθυσμό 150.000 κατοίκους. Κατά την Ρωμαϊκή περίοδο αναπτύχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο και λιμένα. Η πόλη γνώρισε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη τον 16ο και 18ο αιώνα με την άφιξη των Ιησουϊτών. Η οικονομία της βασίζεται σήμερα στα ναυπηγεία, στους σταθμούς παραγωγής ενέργειας, στα διυλιστήρια και την κλωστοϋφαντουργία.

Osijek: Απέχει 30 χλμ από την Ουγγαρία και λιγότερο από 20 χλμ από την Σερβία. Έχει περισσότερους από 100.000 κατοίκους και βρέχεται από τον ποταμό Ντράβα. Βρέθηκε υπό τουρκική και αργότερα ουγγρική κατοχή και έχει διατηρήσει αρχιτεκτονικά μνημεία από αυτές τις ιστορικές περιόδους.
Dubrovnik: Βρίσκεται στα παράλια της Αδριατικής και ιδρύθηκε το 12ο αιώνα με την ονομασία Ραγκούσα. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, δέχτηκε επιρροές από το Βυζάντιο, τη Βενετία, την Ουγγαρία, την Οθωμανική αυτοκρατορία, τη Γαλλία και τέλος την Αυστρία. Η πόλη έχει διατηρήσει τα αρχιτεκτονικά μνημεία της από την εποχή του Μεσαίωνα και αξιοποιεί το παρελθόν της τουριστικά. Ακόμα, παράγει μετάξι και δέρμα και εξάγει ξυλεία και προϊόντα διατροφής.

Zadar: Ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα πΧ. Σήμερα η πόλη αποτελεί πολιτιστικό και τουριστικό κέντρο της περιοχής, με πολλά μνημεία, ναούς και τέσσερα εθνικά πάρκα.

Ιστορικά στοιχεία :
Σλαβικά φύλα, εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της σημερινής Κροατίας στις αρχές του 7ου μΧ αιώνα. Δέχθηκαν το χριστιανισμό γύρω στο 800 και σύντομα απέκτησαν δική τους κρατική υπόσταση, υπό την ηγεμονία πριγκίπων ή δουκών. Το 925, η χώρα έγινε βασίλειο υπό το βασιλιά Τομισλάβ. Το 1102 ενώθηκε με την Ουγγαρία, μια ένωση που κράτησε μέχρι το 1918. Μετά τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, η Κροατία απετέλεσε μέρος της Γιουγκοσλαβίας (αρχικά υφίστατο ως βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων και μετά το 1945, ως ομοσπονδιακή σοσιαλιστική δημοκρατία), μέχρι τη διάλυσή της το 1991. Το βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας διατηρήθηκε υπό την ηγεμονία της σερβικής βασιλικής οικογένειας των Καραγεώγιεβιτς, από το 1918 έως και το 1941.  Η Γιουγκοσλαβία γνώρισε τη γερμανική κατοχή το 1941, ωστόσο παραχωρήθηκε στην Κροατία καθεστώς αυτονομίας, υπό τον δικτάτορα Ante Pavelic. Λόγω της σκληρότητας του καθεστώτος, αρκετοί Κροάτες (περίπου 200.000) προσχώρησαν στις αντιστασικές δυνάμεις του Τίτο, ο οποίος ελευθέρωσε τη χώρα το Μάιο του 1945. Η Κροατία έγινε μία από τις  ομόσπονδες γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες μέχρι το 1991, οπότε και ανακήρυξε την ανεξαρτησία της, προκαλώντας την εισβολή του ομοσπονδιακού γιουγκοσλαβικού στρατού. Ως ανεξάρτητο κράτος, η Κροατία έχει κάνει σημαντικά βήματα για τον εκδημοκρατισμό και την εισδοχή της στους ευρω-ατλαντικούς θεσμούς.